جای فعل در جملهٔ آلمانی؛ قاعدهٔ «فعل همیشه دوم است»
مهم‌ترین قاعدهٔ جمله در آلمانی: در جملهٔ خبری فعل همیشه جای دوم است؛ در سؤال و جملهٔ وابسته جایش عوض می‌شود. با مثال و جدول.
در یک نگاه
- در جملهٔ خبری فعل (صرف‌شده) همیشه جای دوم است، نه لزوماً بعد از فاعل.
- در سؤال بله/خیر فعل اول می‌آید؛ در جملهٔ وابسته (weil، dass) به آخر می‌رود.
قاعدهٔ اصلی
| جای ۱ | جای ۲ (فعل) | بقیه |
|---|---|---|
| Ich | gehe | heute ins Kino. |
| Heute | gehe | ich ins Kino. |
| Morgen | habe | ich Zeit. |
| Im Sommer | fahren | wir nach Wien. |
جای اول می‌تواند هر چیزی باشد: فاعل، قید زمان، مکان. ولی فعل صرف‌شده همیشه می‌ماند جای دوم.
سؤال‌ها
| نوع | ساختار | مثال |
|---|---|---|
| سؤال بله/خیر | فعل اول | Gehst du heute ins Kino? |
| سؤال W | کلمهٔ پرسشی، فعل، فاعل | Wohin gehst du heute? |
جملهٔ وابسته
Ich bleibe zu Hause, weil ich müde bin.خانه می‌مانم، چون خسته‌ام.Ich weiß, dass du Zeit hast.می‌دانم که وقت داری.
فعل جداشدنی و وجهی هم از همین قاعده پیروی می‌کنند: فعل‌های جداشدنی و فعل‌های وجهی.
سؤال‌های رایج
فعل دوم یعنی کلمهٔ دوم؟
نه؛ یعنی «بخش» دوم. جای اول می‌تواند چند کلمه باشد: «Am nächsten Wochenende» یک بخش است.
