سطح‌های زبان آلمانی از A1 تا C1؛ از کجا شروع کنیم؟
سطح‌بندی زبان آلمانی بر اساس چارچوب اروپایی: در هر سطح چه کاری از دستتون برمیاد، چه گرامری یاد می‌گیرید و برای مهاجرت، کار یا تحصیل معمولاً چه سطحی لازمه.
در یک نگاه
- سطح‌ها سه گروه‌ان: A (مقدماتی)، B (مستقل) و C (پیشرفته).
- B1+ مرحلهٔ میانی بین B1 و B2 در بعضی دوره‌هاست.
- برای شروع درست، اول سطح فعلیتون رو با تعیین سطح بسنجید.
وقتی دنبال کلاس یا کتاب آلمانی می‌گردید، همه‌جا با برچسب‌هایی مثل A1، B1 یا C1 روبه‌رو می‌شید. این برچسب‌ها از چارچوب مرجع مشترک اروپایی برای زبان‌ها (GER در آلمانی، CEFR در انگلیسی) میان و نشون می‌دن با آن سطح زبان، در عمل چه کارهایی از دستتون برمیاد. این مقاله توضیح می‌ده هر سطح یعنی چه و چطور بفهمید از کجا شروع کنید.
سه گروه، شش سطح
| گروه | سطح‌ها | به‌طور خلاصه |
|---|---|---|
| کاربر مقدماتی | A1 · A2 | موقعیت‌های روزمره و ساده |
| کاربر مستقل | B1 · B2 | کار، تحصیل و گفت‌وگوی واقعی بدون وابستگی زیاد به دیگران |
| کاربر پیشرفته | C1 · C2 | زبان دقیق و روان در موقعیت‌های تخصصی و دانشگاهی |
بعضی کتاب‌ها و آموزشگاه‌ها بین B1 و B2 یک مرحلهٔ میانی هم دارند که B1+ نامیده می‌شه. این مرحله سطح رسمی جداگانه‌ای نیست؛ کارش اینه که فاصلهٔ نسبتاً بزرگ بین این دو سطح رو قدم‌به‌قدم پر کنه.
A1: مبتدی
می‌تونید خودتون رو معرفی کنید، دربارهٔ خانواده، شغل و محل زندگی‌تون جمله‌های ساده بگید، خرید کنید، ساعت و قرار رو بپرسید و فرم‌های ساده رو پر کنید؛ به شرط اینکه طرف مقابل آهسته و واضح حرف بزنه.
گرامر مهم این سطح: صرف فعل در زمان حال، حرف تعریف و جنس اسم، Akkusativ، فعل‌های جداشدنی، فعل‌های مدال مثل können و müssen، و آشنایی با گذشتهٔ Perfekt. اگر با جنس اسم‌ها مشکل دارید، راهنمای der، die و das رو ببینید.
A2: مقدماتی
دربارهٔ گذشته، برنامه‌ها و تجربه‌هاتون تعریف می‌کنید، در موقعیت‌های آشنا مثل رستوران، سفر، بانک و پزشک از پس کارهاتون برمیاید و متن‌های کوتاه روزمره رو می‌فهمید.
گرامر مهم این سطح: Dativ و حروف اضافهٔ دوحالته، جمله‌های وابسته با weil، dass و wenn، مقایسه (Komparativ و Superlativ)، پایان صفت‌ها و شکل‌های مؤدبانه مثل würde، hätte و könnte.
B1: متوسط
در بیشتر موقعیت‌های روزمره و کاری مستقل عمل می‌کنید: نظرتون رو با دلیل می‌گید، ماجرایی رو تعریف می‌کنید، ایمیل و نامهٔ ساده می‌نویسید و اصل حرف گفت‌وگوهای معمولی رو متوجه می‌شید.
گرامر مهم این سطح: Präteritum و Plusquamperfekt، مجهول (Passiv)، جملهٔ موصولی، Konjunktiv II برای شرط غیرواقعی، و رابط‌هایی مثل obwohl، damit و je … desto.
B2: فوق‌متوسط
در بحث‌های کاری و تخصصی شرکت می‌کنید، متن‌های پیچیده‌تر مثل مقاله‌های خبری رو می‌فهمید و می‌تونید روان و بدون مکث‌های طولانی با آلمانی‌زبان‌ها حرف بزنید.
گرامر مهم این سطح: ترتیب دقیق اجزای جمله، اسم‌سازی (Nominalisierung)، ترکیب‌های ثابت اسم و فعل، نقل قول غیرمستقیم با Konjunktiv I، جایگزین‌های مجهول و وجه وصفی (Partizip) به‌عنوان صفت.
C1 و C2: پیشرفته
در C1 زبان رو در محیط دانشگاهی و کاری تخصصی دقیق و انعطاف‌پذیر به کار می‌برید؛ متن‌های طولانی و ضمنی رو می‌فهمید و سبک نوشتن رو با موقعیت هماهنگ می‌کنید. C2 نزدیک به تسلط کامل است و برای بیشتر هدف‌ها لازم نیست.
برای هر هدف معمولاً چه سطحی لازمه؟
شرایط دقیق به کشور، ایالت، مؤسسه و زمان درخواست بستگی داره و مرتب تغییر می‌کنه؛ پس پیش از هر تصمیم، شرط‌ها رو از منبع رسمی همان مقصد بررسی کنید. به‌طور کلی:
- ویزای پیوست خانواده به آلمان: معمولاً A1
- اقامت دائم یا تابعیت آلمان: معمولاً B1
- آوسبیلدونگ (آموزش حرفه‌ای): معمولاً B1 تا B2
- کار در حوزهٔ پزشکی و پرستاری: معمولاً دست‌کم B2، و گاهی آزمون تخصصی زبان هم لازمه
- تحصیل دانشگاهی به زبان آلمانی: معمولاً C1، با آزمون‌هایی مثل TestDaF، DSH یا Goethe-Zertifikat C1
برای گرفتن مدرک هر سطح، آزمون‌های Goethe، ÖSD و telc رایج‌ترند. منابع آمادگی این آزمون‌ها رو در صفحهٔ منابع و کتاب‌ها جمع کرده‌ایم.
سطح خودم رو از کجا بدونم؟
اگر قبلاً آلمانی خوندید، از تعیین سطح رایگان شروع کنید تا ببینید از کدوم درس یا سطح ادامه بدید. اگر از صفر شروع می‌کنید، مستقیم سراغ درس‌های سطح A1 برید.
مسیر سطح‌ها در موسسه و آکادمی سامان
- A1، مبتدی: ۱۲ درس
- A2، مقدماتی: ۱۲ درس
- B1، متوسط: ۱۲ درس
- B1+، متوسط تکمیلی: ۱۰ درس
- B2، فوق‌متوسط: ۱۰ درس
هر درس واژگان کامل، توضیح گرامر، صفحه‌های مرور و تمرین داره و خلاصهٔ هر کدوم رو در صفحهٔ همان سطح می‌تونید ببینید.
